таке off your dress and sell it to me
Posted by istocna on jan 7, 2010
И како што љубовта се множи со делење, така и мојте желби се множат, како зајачиња. И ми бегаат под прстите, не можам да ги фатам, а ако и фатам една, таа прави неколку нови и така во бесконечност… станува помалку досадно.
Заштитена сум од среќата која ми се нуди, од мирисот на косата, кожата,
во еден остварен сон на нашите срцеви пукнатини.
Перцепцијата се менува со тек на време и грешките кои ги правиме се само еден од начините да искуствено дознаеме што е правилно, дури и кога некој пред нас тоа веќе го знае… потребно е понекогаш да се осети жигот на сопствена кожа – можда стварноста е единствено така доволно уверлива за да не убеди како све е само видео-игра.
Марс ми е у куќата на љубовта, а Сатурн ми се смее. И Сонцето е на моја страна. Ама јас сум пи**а и не го правам она што го сакам…
… a во твојата плава блуза светот изгледа така питомо…
“Драга идна источна, ти пишува сегашната источна изгубена околу екваторот на желбите, меѓу многу случајни минувачи во плави блузи…“
… или све ова е холограм?!
