Lotosova gradina

Заразни ми се некои твои мисли, ама успевам да излезам од кругот – ретро емоциии.
… плимата се насели под мојот кров, под мојте стапала, во гласовите на cd-aта…
(време е да купам карта…)
Се случи одеднаш, иако најавен во еден сон, но не ги разбрав симболите, ни стапките за следење. У ствари, у задње време има се повеќе нешта кои не ги разбирам…
… или превише ја провоцирам стварноста.
Младиот месец ми остави трага овојпат.
Моето име е Луна, пишувај ми на меѓугалактичка адреса… вакуумот на љубовта знае да отиде предалеку понекад (не смееме да мислиме на тоа).
Води ме у крајности, ти знаеш подобро од мене… изненади ме! Јас сум некад само еден патник низ времето.
Ако идам доволно долго на запад, ќе стигнам на исток.
Може ли да се случи нешто без да се случи ништо?

Безначајности не постојат кај нас.
Uzalud me budis u pola 6.

Nema nigde nikog i nemamo kud.

Od onoga sto vidim mi ponestaje dah.

Ostaje da ostanemo gde smo sad.

Reci mi, kenozoik nije za tebe…

(i onda ide 3, 2, 1 – akcija!)

… а ние и натаму си делиме портокали;
Витамин C сепак e неопходен… : )