јасика та
Posted by istocna on apr 6, 2010
… си беше еден комшија од соседното маало и имаше просечно убава кола… за него најубава на Свет! над неа вишно во метри кон Небото се горопадеше млада неколку годишна Јасика… радосно трепереше со среброто од мешиња на тукушто пркнатите лисја, шмекерски додворувајќи му се на пролетното Сонце. Со пила ја пресече комшијата Јасиката во мугрите на денот од Дрвото… му ја росела колата со сокови на Животот.
… а, прекрасната Јасика сеуште молкум беживотно лежи на само чекор од своето вито стебло и во своите последни мигови на зелено и сребро, грчевито суштествено му пркоси на крајот, прашувајќи се каде ли погреши и со што некого навреди… драго ми е што во допир со неа, сите ние драги мои, наново и наново го гледаме ликот на ближниот свој, кој како да паднал од друга планета и не вознемирува со конкретната вистина, дека ѓубрето е пред нашите порти… можеби засекогаш…
