Да не беше девојката, која, за многу, а всушност  за најголем дел од луѓето e изгубен случај (но, краткиот излез од рихаб, и* го покажа лицето некако сосема ново, тажно и чистo).

Да не беше девојката, ниту гласот немаше, ниту музиката немаше да ме заинтересира. ама што ќе ми е  уште една кајли миног. што ќе ми е една Кајли Миног? освен да ме одалечат уште една педа од луѓето кои наоѓаат “нешто” кое на прв поглед можеби и не е така очигледно. најочигледно е тоа со мадона: “многу ја почитувам, знаеш колку чита, колекционер на уметнички дела… геј икона„ икони, означители и означени, репрезенти, култни личности… не ме интересираат пластични глазури. куклени театри… малку ќе загаламиме, и многу галaма ќе се дигне. јас, јас, јас, јас, јас, јас, јас.

Кај се значењата, содржината, есенцијата? Луѓето кои плачат и кога се смеат?

Го симнав пред некој ден френк, на Ејми првиот албум и се изненадив кога сконтав дека многу од него имам веќе слушано – а не знам како и каде… радио освен у кола не слушам. Уште, се збунив, затоа што, жанровски е доста различен од бек-ту-блек, а во суштина ист. И не можам баш да се одлучам што ми е подобро. да не беше приказната со нејзе, помалку ќе ми значеше музиката ако воопшто нешто.

Гледав и на јутјубо, снимки од концерти како шмрка на стејџ, се убива од пиење на некојa  поинтимнa свирка, пее и покрај гегот да повраќа. Страшно ми е заводлива. Игрива. Природна. Вистинска. Посебно во спотовите, пред блејк. Има и некоја самосвесност која ја прави несигурна…помалку. Оддава детска невиност скоро наивност. Па уште кога сконтав дека е духовита…

А не знам колку да си верувам во тоа, бидејќи во били холидеј се заљубив прво во делото, а ликот не ме интересираше… не сакав да си го расипам впечатокот… и што да видам автореферентност from her to eternity… да не беше Ејми ќе продолжеше да ми се развива толеранцијата кон лицемерието, кон фЕјкери, wannabes, “кажи ми што е на дневен ред, и ќе го облечам идентитетот. Лезбејка? Одма вредно се чита, напорно работи, се пишува поезија, расправа жолчно, ќе се зјапа по цицки и газови во друштво, и гласно ќе се коментира… ова последното особено, а каков вкус има бело прање никогаш нема да дознае. Кога ќе размисли подобро, најбоље не, гадно некако, а? сепак убавата на мама, не сака да ја разочара… има нешто домаќинско во себе, кое не сака баш да го изгуби… само додека се вработи… (менувајте го идентиетот по желба ист е резултатот)… или упратете го мирко попов, откако се здружи со васко бумбикс/бернис пропаганда:

I HATE Christmass.
Everyone getting OVERexcited over a certain OVERestimated dude supposedly born on THE day. I am shore that billion much nicer people were born on the same day and no one remembers…
In FACT… I hate all the RELIGIOUS Holidays and all RELIguous mumbo-jumbo SHIT whatsoever!!!
BIG SmElly PUKE all over it!!!

So FUck CHRistmass!!!
No….FUcK oFFF CHRistmass!!!
EaT shiT & Die!!!

Драги луѓе, ова одма од корен треба да се исече…

Ѕатоа она во исто време храбро а засрамено крадење на момент на сцена, разебувајќи си ја, многу вистински, кадифената внатрешност е така скапоцена. касапејќи си го мозокот со крек… Куртни Лов, вели, видела луѓе како се дрогираат, но како Ејми-никогаш. Палејќи се себе си, посебно кога си од кадифе, а душа од памук, полеана со киселина, алкохол… така фасцинантно. шта би дао да си на њеном мјесту? Одамна не сум видела некој толку храбро и пожртвувано, со данок во крв, толку целосно да го дигне средниот прст над посраните, смрдливи, преебани силиконски лаги…

Amy Winehouse ‘Back To Black’