Lotosova gradina

Повторно ти успеа да го скроиш моето емоционално тело како украсна хартија само затоа што си силен и можеш да ме чуваш од пролетни грмотевици, счучурена на мојот сплав од соништа.
и сосема е можно пак да имам 17,  зошто ни сама незнам како се губам во прашумата на чувствата додека се преправам дека сум девојка која не плаче на глупости
и која знаеш како да ја насмееш со приказната за Енглезите кои не знаат ни од која страна на улицата се вози…

“I sad sam dobro, bez imalo straha, tek
sad kad gubim tlo pod nogama.”