аква рел
Posted by istocna on jul 2, 2010
На игра наликуваше границата што ја поминав со тебе.
И тогаш се вратив – ти остана.
Ништо не сакам. Имам све. Небо, големото мочуриште под него и куќен број. Тука сум фино скриена од луѓето исполнети со својте неисполнети соништа. Тука можам повторно да станам целовита, менувајќи ги сите изрази на лицето, без глазура, пред луѓето кои несакаат да ги напуштат својте `удобни` животи…
А ти можеш да влезеш и без најава у мојот пејсаж. Само тука у ствари можам лесно да ти објаснам дека сите наши слабости се скриени во другите луѓе. И не само тоа: овде можам да бида топла и мокра и како од мајка родена, цело време…
…овде нема плафони.
…моменти кога сум и благодарана на монотонијата…
Plastick bags and magazines,
silly faces, fucked up dreams
пс. земи некоја ракија. пелинковац.
