I koga poslednata grutka
od crnata zemja
moeto telo ke go prekrie
dojdi!

Pokloni cvet na mojata dusa
koja svoeto srce ti go podari,
vo zenicite na ocite te naslika
pod svoite krilja te zakrili
vo aglite na usnite te zasolni
nasmevka da daruvas
koga tvoeto ime go izgovara…

I dodeka mrtvoto telo
ke treperi kako list na vetrot,
solzi od oci ke kapat
zedna zemja ke nakvasat

i eden cvet
od nea ke nikne.

Znaes,
velat toa e plod
od edna ljubov roden!

Polevaj go
da ne zagine
polevaj go so ljubov i solzi
nahrani go so topli tonovi
za ljubov sepoti mu,
nebare dete e.

Znaj,
del od mene e!