Koga temninata
so zvukot na noknite trubi
ke go oglasi povecerieto
ponesena od zelba
doprena vo viorot na vremeto
odmotuvajki go konecot na zivotot
ke go posadam
alovoto cveke
vo dolinata na golemata reka
ljubovta na izgrejsonce
da go pomiluva semeto so toplite zraci
da go napoi
so vodata od vodopadot
sto se sleva niz karpata udolu
i na zajdisonce
da go vdise zdivot
na negovite alovi latici.